Historia kodów kreskowych

Wstęp

W 1932 roku na Uniwersytecie Harwardzkim mała grupa studentów pod kierownictwem Wallace Flint’a wzięła udział w ambitnym projekcie. Jego założeniem było umożliwienie klientom wybieranie żądanego towaru z katalogu poprzez wyciągnięcie odpowiedniej karty perforowanej. Następnie karta przekazywana była do kontrolera, który umieszczał ją w czytniku. System automatycznie dostarczał produkt z magazynu do kasjera. Rachunek był drukowany, a stan magazynu – uaktualniany. Era nowoczesnych kodów kreskowych rozpoczęła się w 1948 roku. Bernard Silver, doktorant na Politechnice Drexel w Philadelphi, zaproponował badania nad opracowaniem systemu do automatycznego odczytywania informacji o produktach. Powiedział o tym swojemu koledze Normanowi Woodlandowi, który był wówczas 27-letnim doktorantem i nauczycielem w Drexel. Problem zafascynował Woodlanda i zaczął nad nim pracować. Pierwszą propozycją Woodlanda było użycie szablonu z atramentu, który świeciłby w ultrafiolecie. Woodland i Silver zbudowali urządzenie, które działało, ale system miał problemy z niestabilnością atramentu, a koszty drukowania szablonów były wysokie. Woodland był nadal przekonany, że mają wartościowy pomysł. Przerwał pracę nauczyciela w Drexel i przeprowadził się do swoich rodziców na Florydę, aby mieć więcej czasu na pracę nad problemem. 20 października 1949 roku, Woodland i Silver złożyli wniosek patentowy zatytułowany “Urządzenia i metody klasyfikacji”. Wynalazcy określili swój wynalazek jako “sztuka klasyfikacji przedmiotów za pomocą identyfikacji wzorców”.

tabliczka aluminiowa z numerem i kodem kreskowym

Pierwszy kod kreskowy

Pierwszy kod kreskowy, ze względu na swój wygląd, został nazwany tarczą strzelniczą (ang. bull’s eye). Składał się on z serii koncentrycznych okręgów. Kiedy Woodland i Silver opisali ten symbol, podstawowa symbolika została opisana jako wzorzec prostych linii podobnie do dzisiejszego jednowymiarowego kodu kreskowego. Wzorzec składał się z 4 białych kresek na ciemnym tle. Pierwsza kreska stanowiła punkt odniesienia, a pozycja pozostałych trzech linii była ustalona w odniesieniu do pierwszej. Informacja była zakodowana poprzez obecność lub brak jednej lub więcej linii. To pozwalało na przypisanie 7 różnych towarów. Jednak wynalazcy zauważyli, że dodanie więcej linii zwiększa możliwość zakodowania danych. Używając 10 kresek można zakodować 1023 stany. W 1962 roku Silver, nieujrzawszy komercyjnego zastosowania kodów kreskowych, zmarł w wieku 38 lat. W 1992 roku prezydent Bush przyznał Woodlandowi nagrodę (National Medal of Technology). Jednak żaden z wynalazców nie zarobił na idei, która zapoczątkowała ogromny biznes.

Początki historii kodów kreskowych w handlu

Kody kreskowe nie były używane w przemyśle do 1966 roku. NAFC (The National Association of Food Chains) zgłosiła się do producentów sprzętu, aby opracowali system, który usprawniłby proces sprzedaży. W 1967 RCA zainstalowała jeden z pierwszych systemów skanujących w sklepie Krogen w Cincinnati. Kody towarów były reprezentowane przez “bull’s eye barcodes”, który składał się z okręgów i przestrzeni o zmiennej szerokości. Te kody nie były drukowane na opakowaniach przez producentów, lecz umieszczane przez pracowników sklepu. Wystąpiły jednak pewne problemy z kodem RCA/Kroger. Stało się jasne, że przemysł musiałby zgodzić się na standard kodowania otwarty dla wszystkich producentów i przyjęty przez wszystkich producentów żywności oraz dystrybutorów. W 1969 roku NAFC powierzyła rozwój projektu kodów kreskowych dla szerokiego przemysłu firmie Logicon Inc. Rezultatem był UGPIC (Universal Grocery Products Identification Code) w lecie 1970. Na podstawie raportu Logicon powstał komitet amerykańskiej sieci supermarketów d/s kodu Uniform Grocery Product. Trzy lata później kod został wprowadzony na rynek i jest używany w USA do dziś. Pomysł przedstawiła firma IBM, a rozwijał George Laurer, którego praca była rozwinięciem pomysłów Woodlanda i Silvera.

Pierwsze historyczne skanowanie w supermarkecie

W czerwcu 1974 roku jeden z pierwszych skanerów UPC, wyprodukowany przez NCR Corp., został zainstalowany w supermarkecie Marsh w Troy, Ohio. Kod produktu pierwszy raz został zeskanowany 26 czerwca 1974. Był to dziesięciopak owocowych gum do żucia firmy Wrigley. Gumy nie były specjalnie wyznaczone do tego celu – przypadkowo sprzedawca jako pierwszy je właśnie zeskanował. Dzisiaj paczka gum jest wystawiana w Smithsonian Institution’s National Museum of American History. Pierwsze próby zastosowania kodów kreskowych w przemyśle do automatycznej identyfikacji zostały podjęte w latach pięćdziesiątych przez AAR (Stowarzyszenie Kolei Amerykańskich). W 1967 roku przyjęto optyczny kod kreskowy. Oznaczanie wagonów kolejowych i instalacja skanerów rozpoczęły się 10 października 1967 roku. Minęło siedem lat, zanim zdołano oznaczyć 95% floty kolejowej. Wiele przyczyn złożyło się na niepowodzenie tego systemu i został on porzucony w latach siedemdziesiątych. Wydarzenie, które uznaje się za prawdziwe zastosowanie kodów kreskowych w przemyśle, miało miejsce 1 września 1981 roku, kiedy to Departament Obrony Stanów Zjednoczonych zastosował Code 39 do oznaczania wszystkich produktów sprzedanych armii.

Historia kodów kreskowych

  • 1932 rok – Wallace Flint pisze na Uniwersytecie Harwardzkim pracę magisterską na temat automatycznych punktów kasowych w supermarketach
  • 1938 rok – Joe Woodland i Berny Silver rozpoczęli badania nad technicznym aspektem odczytu i kontroli cen artykułów żywnościowych w handlu
  • 1959 rok – Girard Feissel zgłosił w amerykańskim urzędzie patentowym wniosek o sposób kodowania cyfr od 0 do 9
  • 1970 rok – producenci i handlowcy z USA i Kanady tworzą stowarzyszenie do jednolitego kodowania towarów
  • 1973 rok – oficjalne zatwierdzenie kodu kreskowego UPC (Universal Product Code)
  • 1974 rok – powstanie tymczasowego komitetu badającego możliwość wprowadzenia jednolitego systemu identyfikacji towarów w Europie
  • 1976 rok – powstaje Europejski System Kodowania Towarów EAN (European Article Numbering)
  • 1976 rok – opracowanie pierwszego alfanumerycznego kodu kreskowego – Code 39
  • 1977 rok – powołanie Stowarzyszenia Kodowania Towarów EANA (European Article Numbering Association)
  • 1981 rok – przekształcenie systemu europejskiego w międzynarodowy – powstaje IANA
  • 1990 rok – przyjecie Polski do systemu EAN i powołanie organizacji narodowej CKK – Centrum Kodów Kreskowych w Instytucie Logistyki i Magazynowania w Poznaniu.
  • 1998 rok – organizacje EAN i UCC podjęły decyzję o kompleksowym scaleniu systemu UPC z systemem EAN, dzięki czemu obecnie funkcjonuje jeden globalny system EAN.UCC.
  • 2005 rok – Globalne Forum GS1, podczas którego oficjalnie dokonano zmiany nazwy z EAN International na GS1

Pobierz PDF - Jak ulepszyć gospodarkę narzędziową w Twojej firmie

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu otrzymywania materiałów szkoleniowych i informacyjnych, również w postaci newslettera.
Zapoznałem się z Polityką prywatności i możliwością usunięcia moich danych z zasobów PWSK.

Materiały zostaną wysłane mailem